منوي اصلي
آخرين دانلودها
آمار سايت
مقالات : 848
مهتدون : 25
کليپهاي صوتي : 353
کليپهاي تصويري : 12
دانلود کتاب : 291
دانلود نرم افزار : 0
بازديد امروز : 543
بازديد کل : 2448264
 
   
تفاوت بزرگ و زیاد تفاسیر اهل سنت و تفاسیر شیعه
صاحب اثر: ابومعاذ / طلال بن معیض بن احمد الحارثی  تاريخ درج مقاله:2018-11-21  تعداد بازديد:25
در مقالات قبل نمونه هایی از تفسیر شیعه را بیان کردیم و در این مقاله به بیان برخی از تفاسیر اهل سنت، ذیل آیاتی که تفسیر آن‌ها را از تفاسیر شیعه بیان کردیم، می ‌پردازیم‌ تا تفاوت بزرگ و وسیع میان تفاسیر اهل سنت و شیعه را بیان نماییم

تفاوت بزرگ و زیاد تفاسیر اهل سنت و تفاسیر شیعه

در مقالات قبل نمونه هایی از تفسیر شیعه را بیان کردیم[1] و در این مقاله به بیان برخی از تفاسیر اهل سنت، ذیل آیاتی که تفسیر آن‌ها را از تفاسیر شیعه بیان کردیم، می ‌پردازیم‌ تا تفاوت بزرگ و وسیع میان تفاسیر اهل سنت و شیعه را بیان نماییم؛ در این میان هر شیعه‌ ی هوشیار و منصفی موظف است آنچه را فطرت او نزدیک تر به صحت و قبول یافت، حق بداند. لازم به ذکر است که کتاب‌های اهل سنت در دسترس همه می‌ باشند، می ‌توانید آن‌ها را مطالعه نمایید و بر آیات قرآن عرضه کنید.

آن‌ها در کتاب‌های اهل سنت آرامش و طمأنینه‌ ای خواهند یافت که قلب‌های ایشان را در بر می ‌گیرد تا شیرینی اسلام حقیقی و آرامش و سکینه و راحتی قلب را بچشند و به این ترتیب به حقوق و جايگاه والا و واقعی خود در دنیا و آخرت دست یابند.

ابتدا با این آیه شروع می ‌کنیم: ﴿مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ* بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ* فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ* يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ﴾[2] «دو دریای (مختلف شور و شیرین) را به جریان آورد درحالی ‌که با یکدیگر برخورد می‌ کنند. میان آن دو حایلی است که یکی بر دیگری غلبه نمی ‌کند (و در هم نیامیزند). پس (ای گروه انس و جن) کدامین نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌ کنید؟! از آن دو (دریا) مروارید و مرجان بیرون می ‌آید».

در تفاسیر قدیم و جدید اهل سنت مطالبی در این رابطه آمده است که نمونه‌هایی از آن در «در المنثور» سیوطی ذکر شده است: ابن جریر و ابن منذر و ابن ابی حاتم از ابن عباس روایت کرده‌ اند که گفته است: ﴿مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ﴾ یعنی: دو دریا را به جریان درآورد، فرستاد؛ ﴿بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ﴾ یعنی میان آن دو مانعی قرار داد؛ ﴿لَّا يَبۡغِيَانِ﴾ یعنی: با یکدیگر مخلوط نمی ‌شوند.

 عبد بن حمید و ابن جریر و ابن منذر از مجاهد نقل کرده ‌اند که وی گفت: ﴿مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ﴾، یعنی: آن دو را در کنار هم روان ساخت؛ ﴿بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ﴾ یعنی: مانعی از جانب الله تعالی؛ ﴿لَّا يَبۡغِيَانِ﴾، یعنی: با یکدیگر در نیامیزند؛ و در لفظ دیگری آمده است: یعنی یکی از آن دو بر دیگری طغیان نکند، نه آب شیرین بر شور و نه شور بر شیرین.

عبد بن حمید و ابن منذر از عکرمه روایت کرده‌ اند که گفت: ﴿مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ﴾، یعنی: نیکویی و حسن دو دریا؛ ﴿بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ﴾ یعنی برزخ تصمیمی از جانب الله تعالی است که یکی از آن‌ها بر دیگری طغیان نمی‌ کند. (پایان).

ذکر لؤلؤ و مرجان در این آیات، بر آن دلالت دارد که این دو دریا، دو دریای شور هستند، زیرا مروارید و مرجان تنها از دریاهای شور استخراج می‌ شوند؛ این به معنای آن است که روی سخن این آیه با آب‌های اقیانوس‌ها و دریاهای شور است که در وهله‌ ی اول دارای ویژگی‌های یکسانی دانسته می‌ شوند، اما درحقیقت همانند تپه‌ای مجاور و دارای خصایص متمایز می ‌باشند.

اقیانوس‌ها و دریاهای شور همچون مجموعه ‌ی آبی واحد با صفات یکسان به نظر می ‌رسند، اما درحقیقت مجموعه‌هایی دارای صفات مختلف می‌ باشند که از نظر شوری، دما و تراکم با یکدیگر تفاوت دارند، زیرا آن‌ها همیشه با هم تداخل دارند اما هیچگاه با یکدیگر مخلوط نمی ‌شوند، گویا میان آن دو مانعی وجود دارد که آب‌های آن‌ها را از مخلوط شدن و مزج در یکدیگر باز می ‌دارد که جز با استفاده از فناوری‌های جدید نمی ‌توان به این مسأله پی برد، درحالی ‌که قرآن این اوصاف را [در زمان نزولش] ذکر کرده است.

آیا این مسأله دليل روشن و واضحی بر معجزه بودن قرآن نیست؟! پس اندکی بیندیش!!.

 وقتی این نص قرآنی با دانشمند دریاشناس امریکایی پروفسور"“هیل" و نیز دانشمند زمین شناس آلمانی "شرایدر" مورد بحث و مناقشه قرار گرفت، آن دو پاسخ دادند: این علم صد در صد علم الهی است و اعجازی روشن و آشکار است و محال است یک فرد بی ‌سواد همچون محمد بتواند در دورانی که جهل و نادانی حاکم بود، به این علم پی ببرد.

اما اینکه الله متعال می ‌فرماید: ﴿وَأَوۡحَىٰ رَبُّكَ إِلَى ٱلنَّحۡلِ أَنِ ٱتَّخِذِي مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا وَمِنَ ٱلشَّجَرِ وَمِمَّا يَعۡرِشُونَ * ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ فَٱسۡلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلٗاۚ يَخۡرُجُ مِنۢ بُطُونِهَا شَرَابٞ مُّخۡتَلِفٌ أَلۡوَٰنُهُۥ فِيهِ شِفَآءٞ لِّلنَّاسِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ﴾[3] «و پروردگار تو به زنبور عسل الهام کرد که: از کوه‌ها و درختان و داربست‌هایی که (مردم) می ‌سازند، خانه‌هایی برگزین. آنگاه از (شیره‌ی) تمام میوه‌ها (و گل‌ها) بخور، سپس راه‌های هموار پروردگارت را بپیما. از شکم آن‌ها، نوشیدنی با رنگ‌های گوناگون بیرون می ‌آید که در آن شفا برای مردم است. بی‌ شک در این نشانه ‌ای است برای گروهی که می ‌اندیشند».

در تفسیر ابن کثیر ذیل این آیه آمده است که مراد و منظور از «وحی» در اینجا الهام و هدایت و راهنمایی زنبور است؛ اینکه برای خود در کوه‌ها خانه‌های اتخاذ نموده و به آن پناه برد و نیز از درختان و داربست‌ها خانه‌ هایی برای خود برگزیند، سپس الله متعال به او اذنی قدری و تسخیری داده است تا از تمامی میوه‌ها بخورد و راه‌هایی را که الله متعال برای او هموار نموده است، بپیماید، در این فضای پهناور و خشکی گسترده و وادی‌ها و کوه‌های سر به فلک کشیده، سپس هریک به جای خود و خانه‌ ی خود که در آن برای او فراخی و عسل است، بازمی ‌گردد، پس موم را می سازد و از دهان خود عسل تولید می‌ کند و سپس به چراگاه خود می ‌رود.

رسول الله صلی الله علیه و سلم ما چهارده قرن پیش در احادیثی که در کتاب‌های اهل سنت ثابت است، به فواید عسل اشاره نموده است.

از آنچه گذشت دانستیم که تفاسیر سلف صالح اهل سنت به توفیق الله متعال، با قرآن هماهنگ است، درحالی‌ که آن‌ها دستگاه‌ها و فناوری‌های پیشرفته ‌ی امروزی را در اختیار نداشتند و این دلالت بر تقوا و صلاح آن‌ها دارد، الله متعال می ‌فرماید: ﴿وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ﴾[4] «و از الله بترسید و (آنچه که برای شما مفید است) الله به شما آموزش می ‌دهد و الله به همه چیز داناست» و می ‌فرماید: ﴿إِن تَتَّقُواْ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّكُمۡ فُرۡقَانٗا﴾[5] «اگر از الله بترسید برای شما راه نجات (و وسیله‌ ای برای جدایی حق از باطل) قرار می ‌دهد».

حال به بیان این کلام الهی می ‌پردازیم: ﴿وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا ٱئۡتِ بِقُرۡءَانٍ غَيۡرِ هَٰذَآ أَوۡ بَدِّلۡهُۚ قُلۡ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيٓۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۖ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴾[6] «و هنگامی ‌که آیات روشن ما بر آن‌ها خوانده شود، کسانی ‌که به ملاقات ما (در روز قیامت) امید ندارند، گویند: قرآنی غیر از این بیاور یا آن را تغییر بده. (ای پیامبر!) بگو: من حق ندارم که آن را از پیش خود تغییر دهم و من پیروی نمی‌ کنم مگر آنچه را که بر من وحی می ‌شود و من اگر پروردگارم را نافرمانی کنم از عذاب روز بزرگ می ‌ترسم».

تمامی تفاسیر مشهور اهل سنت بدون استثنا این آیه را کاملا مطابق با سیاق آن تفسیر نموده‌اند بدون هیچ تناقض و تضادی؛ به عنوان مثال در تفسیر ابن کثیر آمده است:

«الله متعال در این آیه از عیبجویی مشرکین قریش خبر می ‌دهد که منکر حق بودند و از آن روی می‌ گرداندند؛ اینکه وقتی رسول الله صلی الله علیه و سلم کتاب الله تعالی و حجت‌های واضح آن را بر ایشان می‌ خواند، به او می ‌گفتند: «قرآنی غیر از این برای ما بیاور»؛ یعنی: این را کنار بگذار و چیز دیگری با شیوه‌ای دیگر برای ما بیاور، یا آن را به شکل دیگری تبدیل کن؛ الله متعال به پیامبرش صلوات الله و سلامه علیه می ‌فرماید: ﴿قُلۡ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيٓۖ﴾ یعنی من نمی ‌توانم چنین کاری انجام دهم، من بنده‌ای مأمور و پیام آوری هستم که از سوی الله متعال ابلاغ می ‌کنم؛ ﴿إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۖ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴾؛

سپس در مقام استدلال بر صحت آنچه به سوی ایشان آورده است، می‌ گوید: ﴿قُل لَّوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوۡتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَدۡرَىٰكُم بِهِۦۖ فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرٗا مِّن قَبۡلِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴾[7] «بگو: اگر الله می ‌خواست من آن را بر شما نمی ‌خواندم و نه (الله) شما را از آن آگاه می ‌کرد، به راستی که پیش از این عمری را در میان شما گذرانده ‌ام، آیا نمی‌ اندیشید؟!». یعنی: من این را به فرمان الله و خواست و اراده ‌ی الله متعال برای شما آورده ‌ام و دلیل آنکه این را خود نتراشیده‌ ام‌ و افترا نبسته ‌ام، این است که شما از مقابله با آن ناتوانید و از زمانی که در میان شما پرورش یافتم تا زمانی که به پیامبری مبعوث شدم، به صدق و امانت من اعتراف داشتید و بر من خرده نمی ‌گرفتید، به همین خاطر می‌ گوید: ﴿فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرٗا مِّن قَبۡلِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ١٦﴾ یعنی: آیا آنقدر عقل ندارید که به واسطه‌ ی آن بتوانید حق را از باطل تمیز دهید.

از این ‌رو علمای متخصص و معاصر اهل سنت از جوانب مهم علمی قرآن و سنت بهره برده‌اند و هیأت جهانی اعجاز علمی در قرآن و سنت را تشکیل داده‌اند، این هیأت پیرو «رابطة العالم الإسلامي» می ‌باشد و برای تحقق اهدافی چند، عمل می ‌کند؛ از جمله: وضع قواعدی برای ثبت اجتهاد در بیان اعجاز علمی کتاب و سنت؛ شناخت معنای دقیق آیات موجود در کتاب و سنت که با علوم هستی شناسی در ارتباط است؛ ایفای نقش در راستای آماده سازی پژوهشگرانی که به مطالعه و پژوهش در مسائل علمی در پرتو قرآن و سنت بپردازند؛ توجیه و هدایت برنامه‌های اعجاز علمی، تا اینکه با همکاری مؤسسات و مراکز تخصصی، تبدیل به یکی از اسباب و وسایل دعوت گردد.

آن‌ها در این زمینه و در دوران علم و رقابت در عرصه ‌ی فناوری، کتاب‌ها و مجله ‌های فصلی‌ منتشر می ‌نمایند، این مجله‌ها حاوی بخش‌هایی است که مطالعه آن موجب افزایش ایمان اهل ایمان می ‌شود و الله متعال به وسیله ‌ی آن بسیاری از بندگانش را هدایت می ‌کند.

اهل سنت معجزات علمی را به چندین زبان ترجمه کرده‌ اند و در دنیا منتشر نموده ‌اند، چیزی که پس از توفیق الله تعالی، اثر واضحی در هدایت هزاران غیر مسلمان غیر عرب داشته است.

 

منبع: کتاب: آیا در روز قیامت دوست دارید در گروه امام حسین باشید؟، تألیف: ابومعاذ / طلال بن معیض بن احمد الحارثی، ترجمه: مجموعه موحدین، با اندکی تصرف.

 



[1] ـ در مقاله ی: دین شیعه، فکر و اندیشه را در بند کرده است و آن را از دریافت دین و دلایل آن از قرآن کریم دور می ‌کند.

 

[2] ـ رحمن:19-22.

[3] ـ نحل:68-69.

[4] ـ بقره:282.

[5] ـ انفال:29.

[6] ـ یونس:15.

[7] ـ یونس:16.

 


حديث
اِنَمَا الاَعمَالُ بِالنيَات و اِنَمَا لِکُل امرءٍ مَا نَوَي فمن کانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله
همانا اعمال بسته به نيت است و شخص بسته به نيتش بهره مي برد. پس کسي که هجرتش براي خدا و رسول باشد پس هجرتش براي‏ آنهاست
نظرسنجي

مؤثرترین کانال اهل سنت در هدایت شیعیان کدام است؟





خبرنامه