منوي اصلي
آخرين دانلودها
آمار سايت
مقالات : 817
مهتدون : 25
کليپهاي صوتي : 353
کليپهاي تصويري : 12
دانلود کتاب : 291
دانلود نرم افزار : 0
بازديد امروز : 166
بازديد کل : 2052849
 
   
صیغه و شروط آن در نزد تشیع
صاحب اثر: حجت الاسلام مرتضی رادمهر   تاريخ درج مقاله:2013-03-25  تعداد بازديد:277
صيغه و شروط آن در نزد تشيع آنچه تشيع به ذكر آن در عقد موقت معتقدند عبارتند از: 1- اجرت. 2- مدت. 3- عدم ميراث. 4- وجوب عده. از زراره روايت است كه امام جعفر صادق فرمودند: متعه با ذكر دو امر جايز مي‌گردد: 1- وقت معين. 2- اجر معين([1]). و ابو بصير روايت كه مي‌فرمايد: بر زن لازم است كه در نكاح متعه بگويد كه با شما به مدت چند روز و در مقابل چند درهم عقد موقت مي‌نمايم([2]). از اسماعيل بن فضل روايت است كه ايشان مي‌فرمايند از امام جعفر صادق درباره‌ى نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند: مهريه

 

آنچه تشيع به ذكر آن در عقد موقت معتقدند عبارتند از:

1- اجرت.
2- مدت.
3- عدم ميراث.
4- وجوب عده.
از زراره روايت است كه امام جعفر صادق فرمودند: متعه با ذكر دو امر جايز مي‌گردد:
1- وقت معين.
2- اجر معين([1]).
و ابو بصير روايت كه مي‌فرمايد: بر زن لازم است كه در نكاح متعه بگويد كه با شما به مدت چند روز و در مقابل چند درهم عقد موقت مي‌نمايم([2]).
از اسماعيل بن فضل روايت است كه ايشان مي‌فرمايند از امام جعفر صادق درباره‌ى نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند: مهريه و وقت نكاح بايد مشخص باشد([3]).
از ابان بن تغلب روايت است كه ايشان مي‌فرمايند من به امام جعفر صادق گفتم به زني كه قصد نكاح موقت با او را دارم به او چه بگويم بهتر است، امام فرمودند به او بگو: شما را بنا به كتاب الله و سنت پيامبر عقد موقت مي‌نمايم بر اين شرط كه در بين ما ارث و ورثه نباشد و روز ما مشخص باشد و هر چه شما خواستيد من به آن راضي هستم و اجر و مزد شما مبلغش نيز مشخص است. اگر زن به شما جواب مثبت داد و بله گفت او زن شما است و شما بر آن اولي و مقدم هستيد([4]).
از ثعلبه روايت است كه امام جعفر صادق فرمودند به او بگو: شما را بر كتاب الله و سنت ازدواج عقد موقت مي‌نمايم بر اين شرط كه ارث نبريم و مدت و اجر شما مشخص و عده بر شما لازم گردد.
و اگر شخصي از بيان تعيين مدت صرف نظر نمايد عقد دائم در بين آن دو منعقد گرديده است، از عبدالله بن بكير روايت است كه ايشان مي‌فرمايند امام جعفر فرمودند اگر مدت در عقد معين گردد عقد موقت، و اگر تعيين نگردد عقد دائم منعقد گرديده است.
از ابان بن تغلب روايت است كه ايشان به امام جعفر صادق فرمودند من شرم دارم و شرمنده مي‌شوم كه ايام را متعين نمايم، ايشان فرمودند: آن بر شما ضرر دارد، به او گفتيم چگونه ايشان فرمودند: اگر شما آن را بيان ننمايي در آن صورت عقد دائم منعقد مي‌گردد كه بر شما نفقه او لازم و عده و طلاق و ارث نيز ثابت مي‌گردد.
از هشام بن سالم روايت است كه ايشان مي‌فرمايند به امام جعفر صادق گفتم آيا زن به صورت مبهم و غير تعيين به عقد نكاح موقت در مي‌آيد يا خير؟ ايشان فرمودند آن بر شما بسيار سخت است زيرا كه در آن صورت عقد دائم منعقد مي‌گردد و زن توسط آن ارث مي‌برد، به او گفتم پس من چه كاري را انجام بدهم ايشان فرمودند: روزهايش را مشخص بنما و آن مقدار چيزي را كه به آن مي‌دهي را نيز مشخص نما در اين صورت نفقه و عده بر آن لازم نمي‌گردد.


([1]) فروع كلينى 2/437 الوسايل 14/465
([2]) التهذيب 2/188 الوسايل 14/465.
([3]) التهذيب 2/189.
([4]) فروع كليني 2/44.

 

متعه جزو اركان ايمان تشيع است

تشيع هنگامي كه امري را خوب بپندارند و آن موافق هواها و خواهشات نفساني آنان باشد براي حلت و جواز آن روايات جعلي زيادي را به پيامبر و اهل بيت نسبت مي‌دهند از امام جعفر صادق روايت شده است كه ايشان فرمودند: كسي كه به رجعت و متعه اعتقاد نداشته باشد آن از گروه ما نيست([1]).
در يكي از مباحثم كه با يك عالم شيعي پيرامون نكاح موقت بحث مي‌كرديم گفتم اگر روايات و احاديث شما را بپذيرم پس بر ما لازم است كه از ائمه پيروي نماييم آن شخص گفت يا علي بسم الله من به او گفتم پس دختر و يا خواهرت را در اختيار بنده بگذاريد تا با آنان خطبه عقد موقت را بخوانم و براي چند روزي ازدواج و سپس آنان را رها نمايم و در مقابل هر روز به آنان ده دينار تحويل دهم ايشان بسيار خشمگين و قرمز شدند و مرا به خباثت نسبت داده، به او گفتم ائمه آن را حلال گردانده‌اند و شما آن را بر خويشاوندان خود جايز نمي‌دانيد و آن را ناپسند مي‌شماريد.


([1]) من لا يحضره الفقيه 2/148.

 

تشويقات تشيع به نكاح موقت

تشيع براي آن كه پيروانش را به سوي نكاح موقت سوق دهد احاديث و اكاذيب جعلي زيادي را براي تشويق و ترغيب آنان ساخته و در كتابهاي دروغين‌شان ثبت و درج گردانده‌اند كه در اينجا به برخي از آن روايات اشاره مي‌شود:
1- از محمد بن مسلم روايت كه ايشان مي‌فرمايند امام جعفر فرمودند: خداوند متعال براي تسهيل و رافت بر شما متعه را به عوض مسكرات و شراب حلال گرداندند([1]).
2- از بكر بن محمد روايت است كه مي‌فرمايد از امام جعفر صادق درباره حكم نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند: من بسيار مكروه و ناپسند مي‌دانم كه فردي از مسلمانان از دنيا در حالي رحلت نمايد كه بر گردن او اداي يك سنت - متعه هنوز باقي مانده باشد.
3- از امام جعفر صادق روايت است كه ايشان فرمودند: در شب ليلة الاسراء آن حضرت در زماني كه جبرييل با او ملاقات كردند فرمودند: اي محمد خداوند متعال مي‌فرمايد: من كساني را كه متعه مي‌كنند بخشيدم و از آنان محاسبه نمي‌گيرم([2]).
4- در روايتي ديگر نقل شده است كه خداوند متعال به اندازه‌ي آبهايي كه متعه‌كننده هنگام غسل بر خود مي‌ريزد گناهان او را معاف مي‌نمايد و در روايتي كه توسط صالح بن عقبه از امام جعفر نقل شده است چنين وارد شده است كه ايشان مي‌فرمايند: از ايشان پرسيدم آيا فرد متعه‌كننده اجر و پاداش ثواب دارد يا خير؟ ايشان فرمودند: اگر ايشان فقط به خاطر رضاي خداوند متعال متعه نمايد و آن را سبب جلوگيري زنا بداند خداوند بوسيله كليه حركات او برايش ثواب و پاداش مي‌نويسد، و در مقابل هر كلمه براي او حسنه، و در مقابل هر بار دست گرفتن براي او حسنه و نيكي مي‌نويسد، حتما كه در هنگام نزديكي و قرابت گناهان او را معاف مي‌نمايد، و در هنگام غسل به اندازه آبهايي كه بر موهايش ريخته است گناهانش را معاف مي‌نمايد، در اين لحظه از او پرسيدم آيا به اندازه شمارش موهايش است؟ ايشان فرمودند: آري به اندازه شمارش و تعداد موهايش است([3]).
عده‌اي از زنان فاحشه فريفته‌ي اين روايات شده و فساد و زنا كاري خود را جنبه‌ي شرعي داده و به آن روي آورده‌اند، ولي زنان پاكدامن و با حياء از آن پرهيز و دوري مي‌نمايند، و عده‌اي ديگر از زنان كه خود را شيعي واقعي و مخلص مي‌دانند به خاطر مخالفت با قول حضرت عمر خود را در اختيار ديگران قرار مي‌دهند و به دام نكاح موقت و متعه مي‌افتند. از بشر بن حمزه روايت است كه ايشان داستان يك فرد قريشي را اين چنين بيان مي‌دارند: دختر عمويم به سوي من قاصد فرستاد و گفت: شما از خواستگاران زياد و كثير من مطلع هستيد ولي من با آنان ازدواج نمي‌نمايم و از اينكه شما را انتخاب نموده‌ام نيز راضي نيستم ولي از آن جايي كه شنيده‌ام نكاح متعه در قرآن و احاديث حلال و توسط عمر حرام گرديده است بر خلاف نظريه عمر و به خاطر عناد و عداوت او پيغام نكاح موقت را مي‌دهم، من در پاسخ او گفتم اگر به من مهلت بدهيد تا از امام جعفر صادق مسئله را جويا شوم بسيار خوب مي‌شود، داستان را براي امام جعفر بيان داشتم ايشان فرمودند اشكالي ندارد با او ازدواج موقت را انجام بده. خداوند بر هر دو شما رحم بفرمايد([4]).
5- از هشام روايت است كه ايشان مي‌فرمايند امام جعفر صادق فرمودند من دوست دارم كه محبان ما در طول حيات و عمرشان حتما يك بار متعه نمايند و نماز جمعه را با جماعت برگزار نمايند([5]).
6- از هشام بن سالم روايت است كه ايشان مي‌فرمايند امام جعفر صادق فرمودند: براي مردان نكاح موقت مستحب است و بسيار كريه و ناپسند مي‌دانم كه فردي از دنيا برود و ازدواج موقت ننموده باشد([6]).
7- از محمد بن مسلم روايت كه ايشان مي‌فرمايند امام جعفر صادق از من پرسيدند؟ ازدواج موقت نموده‌اي يا خير؟ به او گفتم خير، ايشان فرمودند از دنيا نرو مگر اينكه اين سنت را زنده نمايي([7]).
چنان مبالغه و زياده‌روي كرده‌اند كه از امام جعفر صادق درباره‌ى نكاح موقت چنين روايت مي‌نمايند كه ايشان فرمودند: هر شخصي كه متعه نمايد و سپس غسل نمايد خداوند متعال از هر قطره آب غسل او كه از بدنش مي‌چكد هفتاد فرشته مي‌آفريند تا براي او استغفار و طلب مغفرت و آمرزش نمايد و دشمنان او را تا روز قيامت لعنت و نفرين نمايند([8]).
8- از ابوبصير روايت است كه ايشان مي‌فرمايند نزد امام جعفر صادق رفتم و ايشان به من گفت: اي ابا محمد از زماني كه از خانه‌ات بيرون آمده‌اي آيا متعه نموده‌اي گفتم خير، ايشان فرموند چرا؟ گفتم بنده همان مقدار پولي را كه مهريه زن باشد را ندارم، ايشان يك دينار به من دادند و گفتند: شما را قسم مى‌دهم كه به محض رسيدن به منزلت متعه كنى([9]).
9- از علي السائي روايت است كه ايشان مي‌فرمايند به ابوالحسن گفتم: من هميشه متعه مي‌نمودم تا اينكه روزي آن را كريه و ناپسند دانستم و در بين ركن و مقام به خداوند قسم خوردم كه هرگز متعه ننمايم و بر خود نذري را نيز واجب گرداندم تا اينكه آن بر من مشكل شد و نتوانستم كه ازدواج دائم نمايم و الان نيز آن توانايي را ندارم، ايشان به من فرمودند آيا شما با خداوند عهد نموده‌ايد كه از آن اطاعت ننماييد برو متعه نما و بر شما هيچ چيزي از سوگند لازم نمي‌گردد([10]).
10- از محمد بن عبدالله بن جعفر الحميري روايت است كه ايشان به امام مهدي نامه‌اي نوشت و از او درباره‌ى شخصي پرسيد كه خود را شيعه و متعه را حلال مي‌داند و به رجعت معتقد است مگر اينكه همسر او به ازدواج دوم راضي نيست و او نيز متعه نمي‌نمايد و به مدت 19 سال است كه به قول خود وفادار است ولي در بعضي از سفرها چندين ماه از خانواده‌اش دور مي‌شود و متعه نمي‌نمايد و آن را درجه و قرب و محبت به خانواده‌اش مي‌داند آيا او به خاطر ترك متعه گناهكار مي‌شود يا خير؟
امام مهدي در جواب نوشتند: بر او مستحب و واجب است تا از خداوند اطاعت و متعه نمايد و قسم خود را بشكند([11]).



([1]) الروضه من الكافي 151 وسايل شيعه 14/38.
([2]) من لا يحضره الفقيه 2/149.
([3]) من لا يحضره الفقيه 2/149.
([4]) الفروع الكافي 2/47 بحارالانوار 100/307.
([5]) وسائل شيعه 14/443.
([6]) وسائل شيعه 14/443.
([7]) الفروع الكافي 2/47.
([8]) وسايل شيعه 14/444.
([9]) حواله بالا.
([10]) حواله بالا.
([11]) الاحتجاج للطبرسي 171 الوسايل 14/445

 

تعداد زنهاي متعه شده در يك زمان معين نيست

با توجه به اهميت متعه در نزد تشيع و ثواب زيادي كه در نزد آنان وجود دارد كوشيده‌اند تا تعداد زناني كه با آنان نكاح موقت مي‌شود را زياد نمايند و ثواب بيشتري را جمع نمايند.
1- از زراره روايت است كه ايشان مي‌فرمايند از امام جعفر صادق درباره‌ى متعه پرسيدم آيا زنان متعه شده جزو زنان چهار گانه‌اي هستند كه در قرآن ذكر شده‌اند؟ ايشان فرمودند آن زنان مستاجره هستند اگر خواستي هزار تا از آنان را اجاره نما([1]).
2- از زراره روايت است كه مي‌فرمايند از امام جعفر صادق پرسيدم چند زن در نكاح متعه جايز و حلال است ايشان فرمودند هر چند تا كه شما بخواهيد([2]).
3- از محمد بن مسلم روايت است كه مي‌فرمايند امام جعفر فرمودند زنان متعه شده جزو زنان چهارگانه‌اي كه در قرآن ذكر شده‌اند نيستند زيرا كه اين زنان طلاق نمي‌شوند و از شوهران نيز ارث نمي‌برند بلكه آنان اجاره شده‌اند([3]).
4- از عمر بن اذينه روايت است كه مي‌فرمايند از امام جعفر صادق پرسيدم تا چند زن متعه جايز و حلال است؟ ايشان فرمودند آنان مانند كنيزان هستند و شمارش در آن اعتبار و ارزشي ندارد.

([1]) فروع كافي 2/43.
([2]) حواله بالا.
([3]) حواله بالا.

 

اجرت و مزد زنان متعه شده

براي تسهيل امر نكاح موقت و فراهم شدن امكانات ازدواج موقت و اشاعه‌ي آنان تشيع روايات جعلي زيادي را به ائمه نسبت داده‌اند كه در اينجا به بخشي از آن روايات اشاره مي‌شود:
1- از ابوبصير روايت است كه مي‌فرمايند از امام جعفر صادق درباره‌ى نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند متعه جايز و حلال است و در آن كافي است كه به مقدار يك درهم و يا بيشتر به زن به عنوان مهر پرداخت شود([1]).
2- احول مي‌گويد از امام جعفر صادق پرسيدم كمترين چيزي كه توسط آن زنان در نكاح موقت به عقد شوهرانشان در مي‌آيند چيست؟ ايشان فرمودند يك كف گندم كافي است([2]).
3- يونس از امام جعفر صادق چنين روايت مي‌كنند: كمترين چيزي كه در نكاح موقت به عنوان مهريه مي‌تواند قرار گيرد يك كف طعام است([3]).
4- عبدالرحمن بن كثير از امام جعفر صادق چنين روايت مي‌كنند: زني در نزد حضرت عمر آمد و گفت من زنا نموده‌ام مرا پاك نماييد ايشان دستور رجم او را صادر كردند اين خبر به حضرت علي رسيد ايشان از آن زن پرسيدند چگونه زنا كرديد ايشان گفتند در صحرا رفته بودم كه تشنگي بسيار شديدي مرا گرفت و از يك اعرابي مقداري آب طلب كردم ايشان از دادن آن اباء ورزيدند و من نيز خود را در اختيار او قرار دادم تا اينكه به من آب نوشاند، امام علي فرمودند قسم به خدا اين ازدواجي است كه شما انجام داده‌ايد([4]).
يكي ديگر از افترائات و سخريات تشيع اين است كه در ازدواج موقت شوهر مي‌تواند از مهريه زن در صورت امتناع و يا غيبت در ايام عقد شده از مبلغ عقد شده كم نمايد و از دادن كل مبلغ به آن زن جلوگيري و ممانعت به عمل آورد.
1- از عمر بن حنظله روايت است كه مي‌فرمايد از امام جعفر صادق پرسيدم من با زني نكاح عقد موقت را به مدت يك ماه منعقد مي‌نمايم و او از من كليه مهريه را طلب مي‌نمايد ولي من از او خوف و هراس دارم با او چه كاري را مي‌توانم انجام بدهم، ايشان فرمودند شما مي‌توانيد مبلغي از مهريه او را در نزد خود نگهداريد و به او پرداخت ننماييد اگر او تخلف ورزيد به او كل مبلغ را پرداخت ننماييد([5]).
2- در روايتي ديگر از او نقل شده است كه مي‌فرمايد از او امام جعفر پرسيدم با زني به مدت يك ماه عقد نكاح موقت مي‌بندم و از مهريه او مبلغي را در نزد خود نگه مي‌دارم ايشان فرمودند آري شما مي‌توانيد از او مبلغي را منع نماييد([6]).
3- از اسحاق بن عمار روايت است كه مي‌فرمايد به ابوالحسن گفتم شخصي با زني عقد نكاح موقت مي‌بندد و در آن شرط مي‌گذارد تا در هر روز او را تمكين دهد ولي او در بعضي از ايام تخلف مي‌ورزد آيا جايز است كه از مهريه او مبلغي را حبس نمايد ايشان فرمودند آري جايز است به مقدار تمكين بايد به او پرداخت شود([7]).
4- از علي بن احمد روايت است كه ايشان مي‌فرمايند به امام جعفر صادق در نامه‌اي نوشتم: شخصي با زني عقد ازدواج موقت مي‌بندد كه در آن مهريه مشخص گرديده و شوهر مبلغي را از آن پرداخت و مبلغي ديگر باقيمانده است شوهر با او هم بستر مي‌شود سپس شوهر اطلاع مي‌يابد كه آن زن با شخصي ديگر نيز ازدواج نموده است كه با او نيز هم بستر مي‌شود آيا آن شخص مي‌تواند مهر باقيمانده را به او تحويل ندهد، ايشان در جواب نوشتند: به او هيچ چيزي تحويل ندهد؟ زيرا كه او نافرماني نموده است.
..............................

([1]) فروع كليني 2/45
([2]) فروع كافي 2/45.
([3]) فروع كافي 2/48.
([4]) فروع كافي 2/46.
([5]) فروع كافي 2/46.
([6]) حواله بالا.
([7]) فروع كافي 2/46.

 


حديث
اِنَمَا الاَعمَالُ بِالنيَات و اِنَمَا لِکُل امرءٍ مَا نَوَي فمن کانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله
همانا اعمال بسته به نيت است و شخص بسته به نيتش بهره مي برد. پس کسي که هجرتش براي خدا و رسول باشد پس هجرتش براي‏ آنهاست
نظرسنجي

مؤثرترین کانال اهل سنت در هدایت شیعیان کدام است؟





خبرنامه