منوي اصلي
آخرين دانلودها
آمار سايت
مقالات : 817
مهتدون : 25
کليپهاي صوتي : 353
کليپهاي تصويري : 12
دانلود کتاب : 291
دانلود نرم افزار : 0
بازديد امروز : 206
بازديد کل : 2051905
 
   
حمايت و پشتيباني ابوبكر (رض) از پيامبر اكرم(ص)
صاحب اثر: محمد علی صلابی   تاريخ درج مقاله:2013-03-13  تعداد بازديد:190
جرأت و شجاعت، از ديگر ويژگي‌هاي ابوبكر(رض) بود كه او را از ديگران، متمايز و متفاوت مي‌ساخت. او، در راه حق از هيچ چيزي نمي‌هراسيد و در مسير نصرت دين خدا، فعاليت ديني و هم‌چنين حمايت و پشتيباني از رسول‌خدا (ص)، از هيچ سرزنش و توبيخي متأثر نمي‌شد. عروه بن زبير مي‌گويد: از عبدالله بن عمرو بن عاص خواستم كه برايم از شديدترين رفتارهاي مشركان با رسول‌خدا (ص) ، بگويد؛ او، گفت: پيامبر اكرم (ص) در كنار كعبه نماز مي‌خواندند كه عقبه بن ابي‌معيط آمد و لباس را در گردن آن حضرت (ص) آويخت و به‌قدري كشيد كه نزديك

 

جرأت و شجاعت، از ديگر ويژگي‌هاي ابوبكر(رض) بود كه او را از ديگران، متمايز و متفاوت مي‌ساخت. او، در راه حق از هيچ چيزي نمي‌هراسيد و در مسير نصرت دين خدا، فعاليت ديني و هم‌چنين حمايت و پشتيباني از رسول‌خدا (ص)، از هيچ سرزنش و توبيخي متأثر نمي‌شد.

عروه بن زبير مي‌گويد: از عبدالله بن عمرو بن عاص خواستم كه برايم از شديدترين رفتارهاي مشركان با رسول‌خدا (ص) ، بگويد؛ او، گفت: پيامبر اكرم (ص) در كنار كعبه نماز مي‌خواندند كه عقبه بن ابي‌معيط آمد و لباس را در گردن آن حضرت (ص) آويخت و به‌قدري كشيد كه نزديك بود رسول‌خدا (ص) خفه شوند. ابوبكر(رض) به سوي عقبه شتافت، شانه‌هايش را گرفت و او را از پيامبر اكرم (ص) دور كرد و گفت:  (( أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ )) (غافر-28)
يعني: «آيا مي‌خواهيد مردي را بكشيد به اين خاطر كه مي‌گويد: پروردگار من، الله است؟»
در روايت انس(رض) آمده است: باري مشركان، رسول اكرم (ص) را چنان زدند كه آن حضرت (ص) تا سرحد بيهوشي پيش رفتند. ابوبكر(رض) بپا خاست و گفت: «واي بر شما؛ (آيا كسي را به اين خاطر مي‌زنيد و مي‌خواهيد بكشيد كه مي‌گويد: پروردگار من، الله است؟)» در روايت اسماء رضي الله عنها آمده است: شخصي، فريادزنان، به نزد ابوبكر(رض) آمد و گفت: «دوستت را درياب و به كمكش بشتاب.» اسماء رضي الله عنها مي‌گويد: ابوبكر(رض) در حالي كه چهار گيسو داشت، از ميان ما برخاست و با شتاب به سوي پيامبر(ص) رفت و فرياد برآورد كه: ((أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ)).. مشركان با شنيدن فرياد ابوبكر(رض) ، دست از آزار رسول‌خدا (ص) كشيدند و به سوي ابوبكر(رض) شتافتند و او را زدند. ابوبكر(رض) در حالي به خانه بازگشت كه از شدت كتكي كه به او زده بودند، هر يك از گيسوانش را كه دست مي‌زد، كنده مي‌شد و در دستانش قرار مي‌گرفت.
يك بار علي بن ابي‌طالب(رض) در حال سخنراني پرسيد: «اي مردم! چه كسي شجاع‌تر و دليرتر است؟» مردم گفتند: «شما، اي امير مؤمنان!» فرمود: «من، با هر كس كه جنگيده‌ام، شكستش داده‌ام؛ اما شجاع‌ترين مردم، ابوبكر(رض) است. ما براي رسول‌خدا (ص) سايه‌باني درست كرديم و گفتيم: چه كسي حاضر است با رسول‌خدا (ص) بماند تا مشركي، به آن حضرت (ص) حمله نكند؟ به خدا سوگند تنها ابوبكر(رض) براي اين كار قدم پيش نهاد و شمشيرش را از نيام بيرون كشيد و بالاي سر پيامبر(ص) ايستاد و هر مشركي را كه به پيامبر(ص) نزديك مي‌شد، دور مي‌كرد؛ پس ابوبكر(رض) ، شجاع‌ترين مردم است.» علي(رض) افزود: «من، ديدم كه قريشيان، رسول‌خدا (ص) را درميان گرفته بودند و اين ابوبكر(رض) بود كه به شدت از آن حضرت (ص) دفاع مي‌كرد و آنان را از ايشان دور مي‌راند. قريشيان به پيامبر (ص) مي‌گفتند: تويي كه خدايان را منكر شده‌اي و به جاي اين همه معبود، به خداي واحدي معتقدي؟! در آن هنگام تنها ابوبكر(رض) بود كه به آن حضرت (ص) نزديك شد و در حالي كه گفته‌ي مؤمن آل فرعون را بر زبان داشت، روياروي مشركان ايستاد و آنان را از پيامبر(ص) دور كرد. حال، شما را به خدا سوگند مي‌دهم كه مؤمن آل فرعون، بهتر است يا ابوبكر؟» مردم، ساكت بودند و چيزي نگفتند. علي(رض) فرمود: «قسم به خدا، اگر تمام زمين از امثال مؤمن آل فرعون پر شود، يك لحظه‌ي ابوبكر(رض) از همه‌ي آن‌ها بهتر است. زيرا مؤمن آل فرعون، ايمانش را پنهان كرده بود؛ اما اين مرد (ابوبكر)، ايمانش را آشكارا بيان كرد.»
اين، وصف و جلوه‌ي روشني از ابوبكر(رض) به زبان علي مرتضي(رض) مي‌باشد كه كشاكش ميان حق و باطل، هدايت و گمراهي و ايمان و كفر را به تصوير مي‌كشد و به‌خوبي روشن مي‌سازد كه ابوبكر(رض) در راه خداي متعال، چه‌قدر سختي و مشقت متحمل شد. بنابراين شخصيت و سيماي واقعي ابوبكر صديق(رض) از لابلاي نشانه‌ها و ويژگي‌هاي بي‌نظيرش، به گواهي و زبان امام علي(رض) شناحته مي‌شود. علي(رض) پس از گذشت چندين سال در دوران خلافتش به ويژگي‌هاي ابوبكر اشاره مي‌كند و به رادمردي و شجاعتش گواهي مي‌دهد و آن‌چنان به‌هنگام گفتن صفات ابوبكر(رض) متأثر و دگرگون مي‌شود كه هم خودش، مي‌گريد و هم ديگران را به گريه مي‌اندازد.
ابوبكر صديق(رض) پس از رسول‌خدا (ص) نخستين مسلماني است كه در راه خدا مورد شكنجه و آزار قرار گرفت. او، نخستين پشتيبان رسول‌خدا (ص) و اولين دعوت‌گري بود كه به سوي خدا فرا خواند. او، بازوي راست رسول‌خدا (ص) بود كه براي حمايت از دعوت و ياري پيامبر، تمام تلاشش را به‌كار بست تا آن حضرت(ص) را در گراميداشت و تعليم و تربيت تازه‌مسلمانان، ياري برساند. ابوذر(رض) ضمن بيان داستان مسلمان شدنش مي‌گويد: …ابوبكر(رض) به رسول‌خدا(ص) گفت: «به من اجازه دهيد تا من، او را براي شام پيش خود ببرم.» ابوبكر(رض) با كشمش طائف، از ابوذر(رض) پذيرايي كرد. ابوبكر(رض) ، بي‌پروا و بدون هيچ ترس و هراسي در كنار رسول‌خدا (ص) مي‌ايستاد و همواره هر خطر بزرگ و كوچكي را كه متوجه پيامبر مي‌شد، دور مي‌كرد و تا آن‌جا كه مي‌توانست از پيامبر اكرم (ص) در برابر دشمنان، دفاع و پشتيباني مي‌نمود. او، مشركان را ديد كه يقه و گريبان رسول‌خداص را گرفته‌اند؛ خودش را به ميان آنان افكند و بانگ برآورد: «واي بر شما؛ آيا مي‌خواهيد او را به اين خاطر كه مي‌گويد: پروردگارم، الله است، بكشيد؟» مشركان، دست از رسول‌خداص كشيدند و شروع به زدن ابوبكر(رض) و كشيدن و كندن موهايش نمودند و او را به‌قدري كتك زدند كه خونين و بي‌هوش شد.


1 - بخاري، شماره‌ي3586
2- الصحيح المسند في فضائل الصحابة از عدوي، ص37
3- منهاج السنة (3/4)؛ فتح‌الباري (7/169)
4- البداية و النهاية (3/271و272)
5- ابوبكر الصديق، از محمد عبدالرحمن قاسم، ص29
6- فتح‌الباري (7/213)؛ الخلافة الراشدة از يحيي يحي، ص156
7- عبقرية الصديق از عقاد، ص87


حديث
اِنَمَا الاَعمَالُ بِالنيَات و اِنَمَا لِکُل امرءٍ مَا نَوَي فمن کانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله
همانا اعمال بسته به نيت است و شخص بسته به نيتش بهره مي برد. پس کسي که هجرتش براي خدا و رسول باشد پس هجرتش براي‏ آنهاست
نظرسنجي

مؤثرترین کانال اهل سنت در هدایت شیعیان کدام است؟





خبرنامه