منوي اصلي
آخرين دانلودها
آمار سايت
مقالات : 817
مهتدون : 25
کليپهاي صوتي : 353
کليپهاي تصويري : 12
دانلود کتاب : 291
دانلود نرم افزار : 0
بازديد امروز : 208
بازديد کل : 2051907
 
   
احادیث رسول الله(صلی الله علیه و آله) عدالت صحابه را ثابت می کند
صاحب اثر: شیخ صالح بن عبدالله درویش قاضی دادسری عمومی قطیف  تاريخ درج مقاله:2013-02-13  تعداد بازديد:198
1- ابوسعيد خدري مي‌گويد: رسول الله فرمودند: «يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيَقُولُونَ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ رَسُولَ اللَّهِ فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ . ثُمَّ يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيُقَالُ هَلْ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ ، ثُمَّ يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيُقَالُ هَلْ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ مَنْ صَاحَبَ

 

1- ابوسعيد خدريt مي‌گويد: رسول اللهr فرمودند: «يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيَقُولُونَ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ رَسُولَ اللَّهِr فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ . ثُمَّ يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيُقَالُ هَلْ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِr فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ ، ثُمَّ يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ فَيَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ ، فَيُقَالُ هَلْ فِيكُمْ مَنْ صَاحَبَ مَنْ صَاحَبَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِr فَيَقُولُونَ نَعَمْ. فَيُفْتَحُ لَهُمْ»[1].

«بر مردم زماني خواهد آمد كه، گروه‌هايي جهاد مي‌كنند، مي‌گويند: آيا با شما كسي هست كه با رسول اللهr همراه بوده است؟ مي‌گويند: آري، پس برايشان گشوده (فتح) مي‌شود سپس زماني بر مردم مي‌آيد، گروه‌هايي جهاد مي‌كنند، گفته مي‌شود: آيا كسي از شما با اصحاب رسول اللهr همراه بوده است، مي‌گويند: آري، پس برايشان گشوده مي‌شود، سپس زماني بر مردم مي‌آيد ) گروه‌هايي از مردم جهاد مي‌كنند، گفته مي‌شود: آيا با شما كسي هست كه با همراهان اصحاب رسول اللهr همراه بوده است؟ مي‌گويند: آري، پس برايشان گشوده مي‌شود». من از اين طعنه زنندگان مي‌پرسم: آيا سرزمين‌ها براي مرتداني كه از دين برگشته‌اند، فتح مي‌شود؟! آيا اگر آنان منافق مي‌بودند، پس از مرگشان به بركت ديدار آنان، فتح حاصل مي‌شد؟! و قطعاً مي‌دانيم كه فتوحات بعد از رسول اللهr، فقط در زمان خلافت خلفاي ثلاثه، ابوبكر، عمر و عثمانy بوده، آنها بودند كه كشورها را گشودند و گروه، گروه مردم را در دين الهي وارد كردند، و هم اكنون نيز آثار فتوحاتشان براي همه نمايان است! در خلافت عليt فتحي نبود، بلكه هرج و مرج و جنگ‌هاي داخلي بود، تا آن‌جا كه دشمن به مسلمانان چشم طمع دوخت، اين را مي‌گويم، تاكسي نپنداردكه: منظور اين حديث، عليt و پيروانش هستند كه در ركاب او جنگيدند، و همه مي‌دانيم كه، ديگر امامان شيعه پس از عليt حكومت و سپاهي نداشته‌اند، بلكه برخي از آنان سربازان خلفاي ثلاثه بوده‌اند، اين حديث درباره‌ي امام غائب و معدوم هم نيست، زيرا نه او رسول الله را ديده است و نه آنها را كه رسول اللهr را ديده‌اند و نه آنهايي را كه صحابه را ديده‌اند، در اين نكته بينديش، حق و اهل حق را خواهي شناخت.

2- عمران بن حصينب مي‌گويد: رسول اللهr فرمودند: «خير القرون قرني ثم الذين يلونهم، ثم الذين يلونهم...»[2].

«بهترين مردم، مردم هم قرن من هستند، سپس آناني كه پس از آنهايند، سپس آنهايي كه پس از آنهايند...».

آيا بهترين مردم آنهايي هستند كه از حوض رسول اللهr رانده مي‌شوند؟!! آيا بهترين مردم، آنهايي هستند كه پس از رسول اللهr مرتد شدند؟! آيا اين، طعني به خداوند متعال نيست كه سرنوشت: ﴿كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ﴾ [آل‌عمران: 110]. را به اينان سپرده است؟! آيا اين طعني در رسول اللهr نيست كه قرني را كه اين مرتدان در آن بودند، ‌ستوده است؟! راستي! بهترين قرن، ناكام باشند، آنهايي كامياب و رستگار و كامياب مي‌شوند كه رسول اللهr درباره‌شان فرموده‌اند: «إِنَّ بَعْدَكُمْ قَوْمًا يَخُونُونَ وَلاَ يُؤْتَمَنُونَ ، وَيَشْهَدُونَ ، وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ وَيَنْذِرُونَ وَلاَ يَفُونَ ، وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ»[3].

«پس از شما مردمي خواهند آمد، خيانتكار نه امانت‌دار، بي آن كه از آنان خواسته شود، گواهي مي‌دهند، نذر مي‌كنند، اما به آن وفا نمي‌كنند، و در ميان‌شان پديده‌ي چاقي، آشكار مي‌گردد».

3- ابوموسي اشعريt مي‌گويد: رسول اللهr فرمودند: «النُّجُومُ أَمَنَةٌ لِلسَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ النُّجُومُ أَتَى السَّمَاءَ مَا تُوعَدُ وَأَنَا أَمَنَةٌ لأَصْحَابِى فَإِذَا ذَهَبْتُ أَتَى أَصْحَابِى مَا يُوعَدُونَ وَأَصْحَابِى أَمَنَةٌ لأُمَّتِى فَإِذَا ذَهَبَ أَصْحَابِى أَتَى أُمَّتِى مَا يُوعَدُونَ»[4].

«ستارگان موجب امان آسمانند، هرگاه ستارگان نابود شوند، وعده‌اي كه به آسمان داده شده است، تحقق مي‌يابد، و من موجب امان اصحابم هستم، هرگاه من بروم،  وعده‌اي كه به اصحاب داده شده است، فرا مي‌رسد، و اصحاب من موجب امن امتم هستند هرگاه اصحاب من بروند، وعده‌اي كه به امتم داده شده است تحقق مي‌يابد».

چگونه ممكن است، با خيانت، امنيت به وجود آيد؟ آيا خلافت خلفاي ثلاثه y غير از امنيت، افتخار و فتوحات، چيزي ديگر بود؟ آيا مگر دوران صحابه با شهادت رسول‌اللهr خيرالقرون نبود؟ اين حديث شامل تمامي اصحابy است، زيرا اين حديث عام است و هيچ فردي را تخصيص نكرده است.

وجود فساد در برخي حكام و امرا پس از دوران خلفاي راشدين، هيچ اشكالي بر اين حديث و حديث قبلي، وارد نمي‌كند، زيرا معيار مجموع امت است نه چند فرد.

4- ابوسعيد خدريt مي‌گويد: رسول اللهr فرمودند: «لاَ تَسُبُّوا أَصْحَابِى، فَلَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا بَلَغَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ»[5].

«اصحاب مرا بد نگوييد، اگر كسي از شما هم سنگ كوه احد طلا صدقه دهد، به اندازه يك مشت و يا نصف آن، از صدقه اصحاب من نخواهد رسيد».

رسول اللهr از بد گفتن صحابهy نهي فرمودند، چه رسد به لعن و نفرين آنان، مرتد و كافر دانستن آنان كه خيلي سنگين‌تر است، رسول اللهr با ذكر كم‌ترين مورد (بد گفتن) كه مي‌تواند سبب لعن و تكفير باشد، ما را هشدار دادند، اين حديث شامل تمام صحابه است هم آنهايي كه زود ايمان آوردند و هم آنهايي كه با تأخير ايمان آوردند، و مخصوص سبب ورود حديث نيست.

اگر آنان واقعاً پس از رسول اللهr مرتد مي‌شدند، چرا رسول اللهr از بد گفتن و نفرين آنان، منع فرمودند؟ آيا در آن صورت آنان از برخي گناهكاران كه در احاديث لعهن و نفرين شده‌اند، به لعن و نفرين سزاوارتر نمي‌بودند؟!.

5- در حديث ابن عباسب پيرامون داستان هرقل و ابوسفيان آمده كه: «(هرقل) پرسيد: اشراف از او (محمد) پيروي مي‌كنند يا ضعيفان؟ گفتم: ضعيفان، پرسيد: پيروانش افزون مي‌گردند يا كم؟ گفتم: افزون، پرسيد: آيا كسي از آنان پس از مسلمانان شدن، پشيمان شده و از اين دين برگشته است؟ گفتم: نه...، آنگاه هرقل گفت: پرسيدم كه اشراف از او پيروي مي‌كنند يا ضعيفان؟ گفتي: ضعيفان، پيروان پيامبران (هميشه) ضعيفانند، پرسيدم: آنان كم مي‌شوند يا زياد؟ گفتي: زياد، ايمان كه كامل شود اين گونه خواهد بود، پرسيدم: آيا كسي با ناراضگي از دينش برگشته است؟ گفتي: خير، آن‌گاه كه ايمان با قلب در آميزد، ديگر (پشيمان و) ناراض نمي‌گردد...»[6].

6- در حديث مسور بن مخرمه و مروان پيرامون داستان حديبيه، گفتار عروة بن مسعود در وصف اصحاب محمدr با قريش، چنين آمده است، «... عروه اصحاب محمدr را مي‌پاييد، مي‌گويد والله هرگاه رسول اللهr بلغمي مي‌انداخت، حتماً در دست يكي از آنان مي‌افتاد و با آن صورت و بدنش را مي‌ماليد و هرگاه به كاري دستور مي‌داد، بلافاصله، انجام مي‌دادند، و چون وضو مي‌گرفت، نزديك بود كه بر آب وضويش با هم درگير شوند، و هرگاه سخن مي‌گفت، همگي سكوت مي‌كردند، به تعظيم وي هيچگاه به وي خيره نمي‌شدند، عروه در بازگشت به قومش گفت: والله من نزد پادشاهان، قيصر و كسرا و نجاشي بار يافته‌ام، والله تاكنون نديده‌ام كه اطرافيان كسي، وي را آن گونه كه اصحاب محمد، محمد را تعظيم مي‌كنند، ‌تعظيم كنند، هرگاه بلغمي مي‌انداخت، حتماً در دست يكي مي‌افتاد و با آن صورت و بدنش را مي‌ماليد، و همه تن آماده‌ي انجام دستور وي بودند و اگر وضو مي‌گرفت، نزديك بود بر آب وضويش با هم درگير شوند و هرگاه سخن مي‌گفت، سكوت مي‌كردند و هرگز، به احترامش به او خيره نمي‌شدند...»[7].

انصاف مخالف در دل، بسيار تأثير گذارتر از انصاف موافق خواهد بود و گرنه كسي كه عظمتش به ستاره‌ي پروين رسيده است، نه ثناي كسي او را بلند مي‌كند و نه مذمتش او را فرود مي‌آورد!.

آيا اين طعنه زنندگان كه پيش از اين گواهي خدا و رسول را درباره‌ي اصحابy در و آن را بر محمل نادرستي حمل كردند، تا تاريخ را آن گونه كه خود مي‌پسندند، ترسيم كنند، اين شهادت دشمنان را درباره‌ي عدالت صحابه و جايگاه بلند آنان و محال بودن ارتدادشان، مي‌پذيرند؟

7- ام‌مبشر مي‌گويد: از رسول اللهr شنيدم كه فرمود: «لاَ يَدْخُلُ النَّارَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ أَحَدٌ. الَّذِينَ بَايَعُوا تَحْتَهَا...».[8].

«ان شاءالله كسي از اصحاب شجره كه زير آن (درخت) بيعت كردند، به جهنم نمي‌رود...».

جابر بن عبداللهب مي‌گويد: رسول اللهr روز حديبيه به ما فرمودند: «أَنْتُمْ خَيْرُ أَهْلِ الأَرْضِ». «شما بهترين اهل زمين هستيد». و ما 1400 نفر بوديم، اگر امروز چشم‌هايم مي‌ديد، جاي درخت را به شما نشان مي‌دادم»[9].

نووي/ مي‌گويد: «علما گفته‌اند: معنايش اين است كه قطعاً كسي از آنان به جهنم نمي‌رود و گفتن انشاءالله براي تبرك است نه شك»[10].

جابرt مي‌گويد: «يكي از بردگان حاطب نزد رسول اللهr از حاطب شكايت كرد و گفت: يا رسول الله! حاطب به جهنم خواهد رفت، رسول اللهr فرمودند: «كَذَبْتَ لاَ يَدْخُلُهَا فَإِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَالْحُدَيْبِيَةَ».[11] «دروغ مي‌گويي، او به جهنم نمي‌رود، زيرا در بدر و حديبيه حضور داشته است». و نيز فرمودند: «...وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى مَنْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ»[12]. «تو چه مي‌داني! خداوند اهل بدر را مي‌شناخت و باز هم فرمود: هر چه مي‌خواهيد، بكنيد، من شما را بخشوده‌ام» نووي/ مي‌گويد: علما گفته‌اند: معنايش، غفران و بخشودگي آخرت است»[13].

8- عقبهt مي‌گويد: روزي رسول اللهr رفتند و بر شهداي احد نماز خواندند، سپس برگشتند و به منبر رفتند و فرمودند: «إِنِّى فَرَطٌ لَكُمْ، وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ، وَإِنِّى وَاللَّهِ لأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِى الآنَ، وَإِنِّى أُعْطِيتُ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الأَرْضِ - أَوْ مَفَاتِيحَ الأَرْضِ - وَإِنِّى وَاللَّهِ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا بَعْدِى ، وَلَكِنْ أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا»[14].

«من پيشواز و گواه شما هستم، والله اكنون من حوضم را مشاهده مي‌كنم، كليد گنجينه‌هاي دنيا به من داده شده است، من بيم ندارم كه پس از من شرك كنيد، اما مي‌ترسم كه براي كسب دنيا با هم به رقابت بپردازيد».

نووي/ مي‌گويد: «اين حديث از معجزات رسول اللهr است، زيرا خبر داده است كه امتش مالك گنجينه‌هاي زمين خواهد شد، و اين اتفاق، افتاد، و ديگر اين‌كه آنان جملگي مرتد نمي‌شوند و خداوند آنان را از اين مورد مصون داشته است، البته در كسب دنيا با هم به رقابت مي‌پردازند، كه همه اين پيشين گويي‌ها تحقق يافته است»[15].

عيني/ مي‌گويد: «اين حديث گوياي اين است كه بر امت رسول اللهr از شرك بيمي نيست، بلكه بيم رقابت در دنيا وجود دارد و آنان دچار حسد و بخل مي‌شوند»[16].

بنابراين، آن كه طعنه زنندگان گفته‌اند كه، صحابه جملگي مرتد شده‌اند، مردود است، اين حديث كه در آن از حوض هم ياد شده است، آن را رد مي‌كند، والله اعلم.

9- بهز از طريق پدرش از جد خود روايت كرده است كه مي‌گويد: شنيدم كه رسول‌اللهr فرمودند: «أَلاَ إِنَّكُمْ تُوفُونَ سَبْعِينَ أُمَّةً أَنْتُمْ خَيْرُهَا وَأَكْرَمُهَا عَلَى اللَّهِU»[17].

«بدانيد كه شما هفتادمين امت و بهترين آنها و عزيزترينشان نزد خداوند هستيد».

ابن العربي/ مي‌گويد: «از آن جا كه پيامبر ما بهترين پيامبران است، امتش نيز بهترين امت‌ها است، ما نيز با برتري پيامبرمان، برتر شديم»[18].

ترمذي آورده است كه رسول اللهr پس از تلاوت آيه: ﴿كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ﴾ [آل‌عمران: 110]. اين را فرمودند.

آنچه ذكر شد، برخي از احاديثي است كه بر فضل اصحاب رسول اللهr دلالت دارد، هدف ما جمع آوري تمام آن احاديث كه بسيار هم زيادند، نيست، هدف ما فقط تذكري است به آنان كه دشمني صحابه را دين خود قرار داده‌اند، تا شايد در آن انديشه كنند و بدون تعصب در قرآن كريم تدبر كنند و اين آيات و احاديث را با عقول خود بسنجند نه با عقول ديگران و با چشم خود بنگرند نه با چشم ديگران، آن‌گاه خواهند ديد كه ابرهاي تيره‌ي شك و ترديد و تهمت از ديدگانشان كنار مي‌رود، و دل‌هايشان كه يك عمر دچار اضطراب و شك بوده و ظلمي موهوم را تصور مي‌كرده است، از شك و گمان و پندارهاي نادرست رهايي مي‌يابد و خواهند دانست كه ادعاي آنان وهم و گماني بيش نبوده و با واقعيت هيچ‌گونه هم خواني، نداشته است، آن‌گاه با دلي آرام و مطمئن سيره‌ي عطر آگين صحابه را كه با آثار موجود و مشاهد آن سيره، كاملاً هماهنگ است، درك مي‌كنند و با دل و جان مي‌پذيرند. خداوند متعال مي‌فرمايد: ﴿وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ ١٠﴾ [الحشر: 10].

«كساني كه پس از مهاجرين و انصار به دنيا مي‌آيند، مي‌گويند: پروردگارا! ما را و برادران ما را كه در ايمان آوردن بر ما پيشي گرفته‌اند بيامرز و كينه‌اي نسبت به مؤمنان در دلهايمان جاي مده، پروردگارا! تو داراي رأفت و رحمت فراوان هستي».

 


[1]- بخاري، فضايل أصحاب النبيr (3649)، مسلم، فضائل الصحابة (2532) گروه‌هايي از مردم جهاد مي‌كنند، گفته مي‌شود: آيا با شما كسي هست كه با همراهان اصحاب رسول اللهr همراه بوده است؟ مي‌گويند: آري، پس برايشان گشوده مي‌شود.

[2]- بخاري، الشهادات: (2625)، مسلم، فضائل الصحابة: (2533).

[3]- بخاري، الشهادات: (2651)، مسلم، فضائل الصحابة: (2535).

[4]- مسلم، فضائل الصحابة: (2531).

[5]- بخاري، فضائل أصحاب النبيr: (3673)، مسلم فضائل الصحابة: (2540).

[6]- بخاري، الجهاد و السير: (2941).

[7]- بخاري، الشروط: (2732).

[8]- مسلم، الفضائل: (2496).

[9]- بخاري، المغازي: (4154)، مسلم، الإمارة: (1876).

[10]- مسلم، شرح نووي 16/58.

[11]- مسلم، الفضائل: (2495).

[12]- بخاري، الجهاد و السير: (3007)، مسلم، فضائل الصحابة: (2494).

[13]- مسلم، شرح نووي 16/56، نگا: فتح الباري 8/809 و الـمفهم 6/442.

[14]- بخاري، الرقاق: (6590)، مسلم، الفضائل: (2296).

[15]- مسلم، شرح نووي 15/59.

[16]- عمدة القاري 8/231.

[17]- مسند احمد 33/231، (20028)، ترمذي: (3001)، ابن ماجه (4288)، دارمي: (2802) و ديگران، حافظ ابن حجر در الإصابة و آلباني و ارنووط آن را صحيح گفته‌اند 1/165.

[18]- عارضة الأحوذي 11/97.


حديث
اِنَمَا الاَعمَالُ بِالنيَات و اِنَمَا لِکُل امرءٍ مَا نَوَي فمن کانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله
همانا اعمال بسته به نيت است و شخص بسته به نيتش بهره مي برد. پس کسي که هجرتش براي خدا و رسول باشد پس هجرتش براي‏ آنهاست
نظرسنجي

مؤثرترین کانال اهل سنت در هدایت شیعیان کدام است؟





خبرنامه