منوي اصلي
آخرين دانلودها
آمار سايت
مقالات : 848
مهتدون : 25
کليپهاي صوتي : 353
کليپهاي تصويري : 12
دانلود کتاب : 291
دانلود نرم افزار : 0
بازديد امروز : 277
بازديد کل : 2516806
 
   
بررسي علمي حديثي که در آن نام ائمه‌ي اثني عشر آمده (5)
صاحب اثر: مهتدون  تاريخ درج مقاله:2011-12-27  تعداد بازديد:367
بررسی و تشخیص ساختگی بودن حدیث وارده در کتب شیعه درباره ی ائمه دوازده گانه.

 

بر مطلعین از تاریخ اسلام مخفی نیست که منصوصیت علی علیه السلام فقط مبتنی بر حدیث است و گرنه در کتاب خدا کمترین اشاره‌ای به آن نیست و مهمترین آن احادیث، حدیث غدیر خم است که شرح آن گذشت و معلوم شد که آن حدیث هرگز معنای خلافت و امامت نداشته و اصلا به این معنی نیست. همچنین است احادیث «منزلت» و «اکل طیر مشوی» و «اعطا لواء» و «خاتم بخشی» و امثال آن، و کسی از شنوندگان این احادیث از رسول خدا در آن زمان، چنین معنائی را از آن استنباط نکردند و گرنه محال بود که از آن همه مؤمنین با اخلاق که ممدوح قرآن‌‌اند، فرمان خدا و رسول را پشت سر انداخته، بدون هیچ داعیه‌ای از زر و زور که در نظر آن بزرگواران کمتر اثری داشت از علی علیه السلام به دیگری عدول کنند و چنانکه گفتیم اساسا این مدعی و مطلب با روح شریعت ابدی الهی مخالف است چنانکه شرح آن گذشت. لیکن در کتب شیعه‌ی امامیه علاوه بر احادیثی که در خصوص امامت منصوصه‌ی علی علیه السلام آمده احادیثی نیز وجود دارد که مبین آن است که رسول خدا به فرمان خدا ائمه‌ی اثنی عشر را یک به یک با نام و نشان معرفی کرده و جای عذری برای احدی باقی نگذاشته است. ما اینک آن احادیث را با متن و سند در این اوراق إن شاء الله می‌آوریم آنگاه از حیث ارزش سند و مضمون مورد تحقیق قرار می‌‌دهیم تا ببینیم حقیقت چیست؟

حدیث دیگری که در آن اسامی ائمه‌ی اثنی عشر به صراحت آمده حدیثی است که شیخ طوسی آن را در کتاب الغیبه([1]) آورده است با این سند:

«أخبرنا جماعة عن أبي عبدالله الحسین بن علي بن سفیان البروفري عن علي بن سنان الموصلي العدل عن علي بن الحسین عن أحمد بن محمد بن الخلیل عن جعفر بن أحمد المصري عن عمه الحسین بن علي عن أبیه عن أبي عبدالله جعفر بن محمد عن أبیه الباقر عن أبیه ذي الثفنات عن أبیه الحسین الزکي الشهید عن أبیه أمیر المؤمنین قال: قال رسول الله في اللیلي التي کانت فیها وفاته لعلي یا أبا الحسن أحضر صحيفة ودواة فأملى رسول الله وصیته حتى انتهی ألى هذا الموضع فقال: یا علي! إنه سیکون بعدي اثناعشر إماما ومن بعد هم اثناعشر مهدیا (!!) فأنت یا علي أول الاثني عشر إمام سماک الله في سمائه علیا والمرتضى وأمیر المؤمنین والصدیق الأکبر والفاروق الأعظم والمأمون والمهدي فلا تصلح هذا الأسماء لأحد غیرک، یا علي أنت وصیي على أهل بیتي حیهم ومیتهم وعلى نسائي فمن ثبتها لقتني غدا ومن طلقتها فأنا بريء منها لم ترني ولم أرها في عرصة القیامة وأنت خلیفتي على أمتي من بعدي فإذا حضرتک الوفاة فسلمها إلى ابني الحسن البر الوصل فإذا حضرتها الوفاة فلیسلمها إلى الحسین بن علي فإذا حضرتها الوفاة فلیسلمها إلى ابنه سید العابدین ذي الثفنات علي، فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه جعفر الصادق، فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه علي الرضا، فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه محمد الثقة التقي، فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه علي الناصح وإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه حسن الفاضل فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى ابنه محمد المستحفظ من آل محمد فذلک اثنا عشر إماما، ثم یکون من بعده اثنی عشر مهدیا، فإذا حضرته الوفاة فلیسلمها إلى أول المقربین له ثلاثة أسامي اسمه کاسمي واسم أبیه اسم أبي وهو عبدالله وأحمد والاسم الثاني المهدي هو أول المؤمنین».

بررسی سند حديث: 1- درباره‌ی علی بن سنان الموصلی در تنقیح المقال (2/291) آمده است: لیس له ذکر في کتب الرجال: از این شخص اصلا نامی در کتب رجال نیست، معلوم نیست شیخ طوسی این حدیث را از کجا پیدا کرده است! علامه‌ی شوشتری در قاموس الرجال فرموده: یستشم من وصفه بالعدل عامیته، شاید او از مخالفین باشد. این عجیب است که مردی مخالف و غیر شیعی حدیث برای اثبات امامت ائمه‌ی اثنی عشر آورده ولی خود قبول نکرده است؟!!

2- علی بن الحسین، از این شخص نیز در کتب رجال نامی نیست زیرا علی بن الحسین که از احمد بن محمد بن الخلیل روایت می‌‌کند مجهول است.

3- احمد بن محمد بن الخلیل نجاشی فرموده: أبو عبدالله الآملي الطبري ضعیف جدا لا یلتفت إلیه: ابو عبدالله بسیار ضعیف است که به او اعتنا نمی‌‌شود غضائری فرموده أحمد بن محمد الطبري أبو عبدالله الخلیلي کذاب وضاع للحدیث فاسد لا یلتفت إلیه: او هم بسیار دروغگو و هم حدیث‌ساز و فاسد است که اصلا نباید به او التفات داشت. او روایت کرده از جعفر بن احمد مصری و جعفر از عموی خود حسن بن علی بن ابی حمزه که شرح حال او در بررسی حدیث هشتم گذشت و او از پدرش که هر دو واقفی و دشمن امام رضا علیه السلام بوده‌اند! و ارزش این حدیث هم از راویان واقفی آن آشکار می‌‌شود.

خوانندگان عزیز ملاحظه می‌‌فرماید که سند امامت را که گروهی مردم مجهول از یک عده واقفی که دشمن امام هشتم شیعیان بوده‌اند به دستشان داده‌اند!

بررسی متن و مضمون حديث: در این حدیث که از حضرت صادق ابا عن جد تا امیرالمؤمنین روایت شده که رسول خدا در آن شبی که وفات کرد (و حال آنکه آن حضرت در روز رحلت نمود) به علی فرمود صفحه‌ای کاغذ و یا پوستی با دوات حاضر کن و رسول خدا وصیت خود را املا فرمود تا رسید به اینجا که فرمود یا علی به زودی پس از من دوازده نفر امام خواهند بود و پس از آنان دوازده نفر مهدی خواهند بود (مثل اینکه حدیث‌ساز زمینه می‌چیده است که پس از دوازده امام، دوازده نفر مهدی هم برای شیعیان تحفه آورد!!) سپس فرمود یا علی تو اولین نفر از دوازده امامی (چنانکه گوئی علی تاکنون نمی‌‌دانسته که امام است و حالا این بشارتی است برای او) خدا تو را در آسمان علی نام نهاد (در حالی که نام علی منقبتی نیست که خاص آن جناب باشد و قبل از آن جناب در عرب، افراد بسیاری به نام علی بوده‌اند) و همچنین مرتضی و امیر المؤمنین و صدیق اکبر و فاروق اعظم و مأمون و مهدی، پس این نام‌‌ها برای کسی غیر تو شایسته نیست (معلوم است حدیث‌ساز با کسانی که چنین نام‌‌هایی داشته‌اند سخت مخالف بوده) یا علی تو وصی من بر اهل بیت من هستی بر زنده‌ی آنان و بر مردگان ایشان و برای زنان من، پس هر زنی که تو ثابت داشتی فردای قیامت مرا ملاقات خواهد کرد و هر که را طلاق دادی من از او بیزارم نه او مرا خواهد دید و نه من او را، (طلاق بعد از وفات زوج در دین اسلام تشریع نشده و معنی ندارد) و تو خلیفه‌ی من هستی برای امت من پس از من (خوب بود این وصیت را به امت می‌کرد و گرنه وصیت به علی علیه السلام نیمه‌ی شب چه اثری دارد؟ فرضا که علی دانست که خلیفه است اما امت که از آن بی‌‌خبر است و تصور می‌‌کند که باید خلیفه را امت تعیین نماید! پس چنین وصیتی لغو است و رسول خدا از لغو بری است) پس چون تو را وفات در رسید آن را تسلیم کن به فرزندم حسن (معلوم نیست چه را تسلیم حسن کند؟ آیا همین وصیتی که تو امیر المؤمنین هستی و در آسمان نام تو علی است و کسی حق ندارد نام خود را امیر المؤمنین و صدیق اکبر و فاروق اعظم و .... بگذارد و زنان مرا هر کدام ثابت بداری مرا ملاقات خواهد کرد و هر که را طلاق دهی مرا ملاقات نکند یا اینکه نام‌‌های امامان اثنی عشر و اینکه دوازده مهدی پس از امامان خواهد آمد، کدام را تسلیم امام حسن علیه السلام کند و فائده‌ی این تسلیم چیست؟) به هر صورت حدیث‌ساز جاهل ندانسته چه ببافد و هذیان گفته است، و در آخر حدیث می‌‌آورد که بعد از این دوازده امام، دوازده مهدی دیگر خواهد آمد که چون امام دوازدهم را وفات یافت این وصیت را تسلیم اولین مهدی کند که او سه نام دارد نامش چون نام من است و نام پدرش عبدالله و احمد است و نام مهدی دوم معلوم نیست ولی اول مؤمنین است (حال اول مؤمنین یعنی چه، خدا می‌‌داند) آنگاه شیخ طوسی حدیث را بریده و ناقص گذاشته است؛ حال یا به دست او بیش از این نرسیده و یا اینکه رسیده اما دیده که مصلحت نیست بقیه‌ی آن را بیاورد، چون به ضرر علمای شیعه و افتضاح آور است، زیرا هر گاه امام دوازدهم هم وفات یابد و وصیت‌‌نامه را تسلیم مهدی اول کند که نام او احمد است یا نام‌های دیگر و همچنین مهدی‌‌های دیگر، نقض غرض خواهد شد، و زحمت ایشان برای نوشتن کتاب در باب حیات امام دوازدهم بر باد خواهد رفت؟! لذا دم حدیث را بریده!!

آری با چنین احادیث بی‌ سر و تن که از یک مشت مردم کذاب و وضاع نقل شده و متأسفانه به نام امام مظلوم حضرت صادق علیه السلام شهرت داده‌اند و به تصور اینکه هر کذابی می‌‌تواند به نام امام صادق علیه السلام دروغ خود را از پیش ببرد، مذهبی این چنین ساخته و فتنه‌ها در امت پدید آورده‌اند.

 

----------------------------

([1])- الغیبة، شیخ طوسی، قم، مؤسسة المعارف الاسلامیة، ص 150.


حديث
اِنَمَا الاَعمَالُ بِالنيَات و اِنَمَا لِکُل امرءٍ مَا نَوَي فمن کانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله
همانا اعمال بسته به نيت است و شخص بسته به نيتش بهره مي برد. پس کسي که هجرتش براي خدا و رسول باشد پس هجرتش براي‏ آنهاست
نظرسنجي

مؤثرترین کانال اهل سنت در هدایت شیعیان کدام است؟





خبرنامه